یا زینب

 روزى رسول خدا صلى الله عليه و آله براى نماز به مسجد مى‌رفت، در راه كودكانى از انصار را ديد كه بازى مى‌كردند،كودكان همينكه حضرت را ديدند گردش حلقه زدند و هر كدام مى‌گفتند: 
 كُنْ‌ جَمَلِى شتر من باش.
 كودكان از اينرو اين حرف را مى‌زدند كه بارها ديده بودند آن حضرت امام حسن و امام حسين عليهما السلام را بر دوش خود سوار مى‌كرد و مى‌فرمود من مركب شمايم. 
 آن حضرت از يك سو نمى‌خواست آنها را برنجاند و از سوى ديگر مردم در مسجد منتظر بودند و مى‌خواست خود را به مسجد برساند. 
بلال از مسجد بيرون آمد و سر انجام حضرت را در كنار كودكان ديد.بلال قصد كرد تا كودكان را مورد عتاب خود قرار دهد،
 امّا رسول خدا او را از اين تصميم آگاه كرد و نهى نمود و فرمود:
 تنگ شدن وقت نماز محبوبتر است براى من از رنجاندن كودكان.
 آنگاه حضرت به بلال فرمود:
برو ببين آيا مى‌توانى چيزى پيدا كنى كه كودكان را با آن مشغول كنيم‌؟
بلال رفت و چند گردو آورد، حضرت گردوها را گرفت و به كودكان فرمود: 
 أَتَبِيعُونَ‌ جَمَلُكُمْ‌ بِهذِهِ‌ الْجَوِيْزاتِ‌؟«آيا شما شتر خود را به اين گردوها مى‌فروشيد؟» 
 كودكان به اين داد و ستد راضى شدند و گردوها را گرفتند و آن حضرت را رها كردند، 
 رسول خدا به راه خود ادامه داد در حالى كه مى‌فرمود: 

رَحِمَ‌ اللّهُ‌ اخِى يُوسُفَ‌ باعُوهُ‌ بِثَمَنٍ‌ بَخْسٍ‌ دَراهِمَ‌ مَعْدودَةٍ‌ 

«خدا برادرم يوسف را رحمت كند كه او را به چند درهم اندك فروختند.» 

اما اين كودكان مرا به هشت دانۀ گردو فروختند

با اين فرق كه برادران يوسف وى را از روى دشمنى فروختند ولى اين كودكان از روى نادانى فروختند.
 وقتى بلال اين همه محبّت و بزرگوارى رسول خدا را ديد تحت تأثير قرار گرفت و به پاى مبارك حضرت افتادو گفت:

اللّهُ‌ اعْلَمُ‌ حَيْثُ‌ يَجْعَلُ‌ رِسالَتَهُ‌ «خداوند مى‌داند مقام رسالت را در وجود چه كسى قرار دهد.»
📚 نفائس الاخبار/ص۲۸۶

احکام حقوق والدین

خداوند متعال در قرآن مجید نسبت به والدین سه دستور شرعی دارد که لازم است مؤمنین توجه کنند:

1⃣ خداوند متعال در سوره إسراء آیه 23 می فرماید: فلا تقل لهما اف و لاتنهرهما؛ به پدر و مادر اف نگو و با آنها پرخاش و تندی نکن.

بر همین اساس به نظر فقها هر گونه رفتار و کرداری غیر از انجام واجبات و ترک محرمات الهی که سبب اذیت و ناراحتی والدین شود حرام است.

2⃣ خداوند متعال در سوره لقمان آیه 15می فرماید: و صاحبهما فی الدنیا معروفا؛ با پدر و مادر معاشرت نیکو داشته باشید.

 لذا شرعا واجب است که در برابر پدر و مادر برخورد نیکو داشته باشیم و حق بی ادبی کردن به آنها را نداریم.

3⃣ خداوند متعال در سوره بقره و نساء و انعام و إسراء می فرماید: بالوالدین احسانا؛ به والدین احسان کنید.

 که بر همین اساس یکی از مصادیق احسان این است که اگر پدر و مادر انسان یا یکدامشان فقیر باشند بر فرزندان واجب است در صورت توانایی مالی نیاز مادی آنها را مطابق با شانشان تامین کنند.

میخوای بدونی ایمان داری یا نه؟؟
سه تا نشانه ایمان کامل
پيامبر صلى الله عليه و آله:
ثَلاثُ خِصالٍ مَن كُنَّ فيهِ فَقَدِ استَـكمَلَ خِصالَ الايمانِ: اَلَّذى إذا رَضىَ لَم يُدخِلهُ رِضاهُ فى باطِلٍ وَ اِن غَضِبَ لَم يُخرِجهُ مِنَ الحَقِّ وَ لَو قَدَرَ لَم يَتَعاطَ ما لَيسَ لَهُ؛
سه ويژگى است كه در هر كس يافت شود، ويژگى هاى ايمان كامل مى گردد: 
1⃣ آن كه وقتى خشنود گردد، خشنودى اش او را به باطل نكشاند (یعنی وقتی خوشحالی به گناه آلوده نشی)

2⃣و خشمش او را به هنگام خشم، از حق برون نبرد(یعنی وقتی عصبانی شدی حد رو نگه داشته باش)

3⃣ و هر گاه توان يافت، به آنچه از او نيست، دست درازى نكند.(یعنی وقتی قدرت پیدا کردی به دیگران زور نگی)

بدترینِ انسانها 

مسلمانان در محضر رسول خدا صلی الله علیه و آله اجتماع کرده بودند، حضرت در ضمن سخنرانی فرمودند: 

«آیا مایلید از بدترین انسان به شما خبر دهم؟»

 گفتند: بلی! یا رسول الله خبر دهید. 

پیامبر فرمودند: «آن کس که خیرش به دیگران نرسد، زیردستش را بزند، و همیشه علاقه داشته باشد تنها غذا بخورد، مبادا کسی در کنار سفره ی طعام او بنشیند.» 

حاضران می‌پنداشتند، از این شخص بدترکسی نیست. 

حضرت فرمودند: 

«از این بدتر هم هست، می‌خواهید او را معرفی کنم؟»

اصحاب گفتند: بلی یا رسول الله! معرفی فرمایید. 

پیامبر فرمودند: «بدتر از او، کسی است که مردم نه امیدی به خیرش دارند و نه از شرش در امانند.»

اصحاب گمان کردند خداوند بدتر از چنین فرد، کسی را نیافریده است. 

پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند: 

«می‌خواهید از این بدتر را به شما نشان دهم؟» 

اصحاب گفتند: بلی یا رسول الله نشان دهید. 

پیامبر فرمودند: «آدمی که بسیار فحش دهد، لعن و نفرین کند و ناسزا گوید. هرگاه از مسلمانان نزد او نام برده شود، از بدگویی او کوتاهی نکند و هر کس نام او را بشنود، لعن و نفرینش کند.»

 بحار: ۷۲، ص ۱۰۷

اى پسر جان! از دنيا ايمن نباش كه گناهان و شيطان در آن قرار دارند… 

دنيا را زندان خود ساز تا آخرت بهشت تو گردد، اى پسرم! تو نمى توانى كوه را از جاى بركنى، و تكليف به چنين كارى نخواهى شد، پس بلا را بر دوش خود حمل نكن، و خودت را به دست خود به هلاكت نرسان، با شاهان همسايه نشو كه تو را مى كشند، و از آنها پيروى نكن كه كافر مى گردى، با مستضعفان و مستمندان همنشينى كن و با آنها همدم باش. 

پسرم! براى يتيم مانند پدر مهربان، و براى بيوه زن هم چون شوهر دلسوز باش. اى پسر جان! هر كسى كه به خدا عرض كرد: مرا ببخش، آمرزيده نمى شود، زيرا انسان با عمل و اطاعت الهى آمرزيده خواهد شد، اى پسرم! اول همسايه بعد خانه، اول رفيق، بعد سفر، اى پسرم! تنهايى بهتر از همنشينى با نااهل است، همنشينى صالح بهتر از تنهايى است، حمل سنگ و آهن سنگين بهتر از همنشينى بد است… 

اى پسرم! هر كس زبانش را كنترل نكند، پشيمان مى شود. 

اى پسرم! با بزرگترها مشورت كن، و از مشورت با كوچكترها شرم نكن، از همنشينى با فاسقان بپرهيز، زيرا آنها سگهايى هستند، اگر چيزى را در نزد تو بيابند مى خورند، و گرنه تو را سرزنش و رسوا مى سازند، دوستى آنها اندك و ناپايدار است.